İşte empati de böyledir. Görünmezdir ama her şeyin temelinde o vardır. Empatisiz bir dünya, oksijensiz bir atmosfer, susuz bir vücut, köksüz bir ağaç gibidir. Yaşarmış gibi yaparsın ama aslında çürüyor, eksiliyorsundur.
KRİZLERİN TEMELİ...EMPATİ EKSİKLİĞİ..!!
Bugün bireysel ilişkilerde de, toplumsal düzenin içinde de en büyük kriz, empati eksikliğinden doğuyor.
İnsanlar birbirini anlamaya çalışmak yerine hüküm veriyor. Dinlemek yerine konuşuyor, hissetmek yerine yargılıyor.
Oysa empati, namus kadar önemli bir değerdir. Bir insan, bir topluluk ya da bir devlet empatiyi kaybettiğinde, sadece adaleti değil, şerefi ve ahlakı da kaybeder. Çünkü başkasının acısını görmezden gelmek, kendi vicdanına ihanet etmektir.
TOPLUMLARDAKİ FELAKETLER
Bireysel düzeyde empati eksikliği, sevgisiz çocuklar, anlayışsız eşler, saygısız dostlar üretir.
Toplumsal düzeyde ise daha büyük felaketlere yol açar:
• Savaşlar
• Ayrımcılıklar
• Haksızlıklar
İş dünyasında, siyasette, hatta hayvanlara karşı tutumumuzda bile empati eksikliğinin izlerini görürüz. Bir sokak köpeğinin açlıktan kıvrandığını fark etmeyen bir insan, bir gün aynı duyarsızlığı başka bir insana da gösterebilir.
Empati yoksa, adalet bir yalandır.(çetin ay)
Empati, yalnızca insanlar arasında değil, tüm canlılarla kurduğumuz bağın temelidir....!!
BU DÜNYAYI TERK ETTİĞİMİZDE NEYLE KARŞILAŞACAĞIZ?
Ve unutmamalıyız ki, bu dünya gelip geçici.
Bedenimiz burada kalacak, ama ruhumuz başka bir yolculuğa çıkacak.
O yolculukta, bu dünyada yaptıklarımızla anılacağız.
Eğer ardımızda empatisiz, merhametsiz, vicdansız bir yaşam bırakmışsak, orada da bizi sıcak bir karşılamanın beklediğini sanmamalıyız.
Çünkü insanlık yalnızca burada sınav vermez; empati, sadece bu dünyada değil, ötesinde de ruhumuzun kimliği olacaktır.
EMPATİ
Nefes almayı unutabilir misin..
Susuz kalmaya dayanabilir misin...
Topraktan uzak yaşanır mı..
O zaman empatiyi de göz ardı etme.
Çünkü o olmadan yaşamak, sadece var olmaktır; ama insan olmak asla…
Empati, ruhun gözüdür; görmediğini hisseder, dokunmadığını anlar ve yaşamadığını yaşar.
Saygıyla
Çetin Ay
Düsseldorf
UBA HABER ALMANYA
