İnsanlık tarihi boyunca güç, adaletin terazisini sarsan en büyük etken oldu. Bir toplum yükselirken vicdanla ilerler, fakat ne zaman ki vicdan susturulur, işte o zaman ihanet filizlenir. Çünkü vicdan, yalnızca bireysel değil, toplumsal bir pusuladır. Susturulan vicdan, yozlaşan siyaseti, körleşen adaleti ve unutulan merhameti beraberinde getirir..!
TOPLUMUN AYNASI: GÜÇSÜZÜN NASIL YAŞADIĞINA BAK...
Bir milletin ahlaki duruşunu görmek için ne siyasetçilerin nutuklarına ne de kanunların sayısına bakmaya gerek var. Asıl ölçü, en savunmasızların nasıl yaşadığıdır. Çocukları, yaşlıları, hastaları, hayvanları… Eğer bir toplum en güçsüzüne karşı zalimleşmişse, orada vicdan çoktan toprağa gömülmüş demektir.
İhanet dediğimiz şey, yalnızca bir dostun sırtımıza sapladığı bıçak değildir. İhanet, sessizliktir. Haksızlığa göz yummaktır. Bir adaletsizliği gördüğü halde kılını kıpırdatmamaktır. Ve bu ihanet, önce bireyi çürütür, ardından bütün toplumu içine çeken bir girdaba dönüşür..!
SİYASET, MENFAATİN HİZMETKÂRI OLDUĞUNDA VİCDANIN MEZARI OLUR..!!
Bir yöneticinin, bir sistemin en büyük sınavı, güçlüleri değil, güçsüzleri nasıl koruduğudur. Çünkü adaletin yalnızca güçlüye işletildiği bir düzen, günü geldiğinde kendi içinde de parçalanmaya mahkûmdur.
Gücün ve menfaatin kutsandığı siyaset anlayışı, vicdanı susturur, ihanetin önünü açar. İktidar sahipleri, adaleti bir silaha, vicdanı bir pazarlık malzemesine dönüştürdüğünde, artık orada gerçek sadakat değil, yalnızca korkuyla boyun eğen bir düzen kalır. Korku ile yönetilen her sistem, eninde sonunda kendi içinde çürür..!
HAYVANLARA MERHAMETİ OLMAYANIN, İNSANA
ADALETİ OLMAZ.!
Bir toplumun gerçek kimliği, doğayla ve en savunmasız varlıklarla kurduğu ilişkide gizlidir. Hayvanlara yapılan zulmü normal gören, güçsüzü ezmeyi hak sayan bir toplum, adaletin yalnızca güçlüye ait olduğunu ilan etmiş demektir.
Eğer bir millet, sokakta aç gezen bir köpeği bile görmezden geliyorsa, orada adalet yalnızca bir kelimeden ibarettir. Hayvanlara merhamet edemeyen bir sistemin, halka karşı adil olması beklenemez. Çünkü vicdan, parçalanamaz bir bütündür.
VİCDAN, YAŞATIR
YA DA
ÖLDÜRÜR.!
Vicdan susturulduğunda, ihanet sıradanlaşır. Adaletin çürüdüğü yerde ahlak yok olur, ahlakın yok olduğu yerde güven sarsılır, güvenin bittiği yerde ise ihanet bir alışkanlık haline gelir.
Eğer insanlık ayakta kalacaksa, bu ancak vicdanın ayakta kalmasıyla mümkündür. Çünkü vicdan sustuğunda, ihanet kök salar..!
Saygıyla
Çetin Ay
